+ نوشته شده در دوشنبه ۴ آذر ۱۳۹۲ ساعت 10:38 توسط شاخه های طوبی
|
روزها مي آيد و مي رود و در نگاه هاي پي در پي روز و شبت، بي گمان به دنبال كسي هستي كه آرامش را در نگاه او بيابي تا چشمان آبي درياييش نشان از بزرگي دلش و نور بي پايانش ادامه راه زندگيت باشد. اين آشيونه ماست كه اگر آرامش را در اينجا بيابي، بدان نور خداست كه اينگونه خودنمايي مي كند.
در خانه ما رونق اگر نيست،صفا هست آنجا كه صفا هست، در آن نور خدا هست
