باز محرمي ديگر و گذشتن17 روز از واقعه اي كه در آن ،سرور بهشت جوانان را مظلومانه به خاك و خون كشيدند ، به گونه اي كه دوستداران اين امام بزرگوار ، امامي كه اخلاق و رئوفيتش در عمق جان محبانش تفوذ كرده را ، دوباره سياه پوش و عزادار نموده است.

در مقابل كساني كه به گفته همين دردانه زهرا (سلام الله عليها )‌ دنيا را محل اسكان خود قرار دادند و هيچ چيز را به حق و حقانيت جهاد امام حسين (عليه السلام ) در راه خدا نمي دانند طوري كه نمي فهمند و درك نمي كنند چرا او را كشتند ؟ و چرا كشته شد ؟

ناعادلانه به قضاوت هاي بي جا و بي مورد نشسته و دوستداران او را عقب مانده خوانده و گاه با سخره ، حزن سرشار از اميد و زندگي خدا گونه ي انها را به باد اتهام گرفتند و فرياد مي كنند بايد  فقط شادبود "انهم به هر قيمتي"

اينگونه است كه گاه بايد بر شاديهاي نارواي چنين افرادي كه در صحراي كربلا سرمست از پيروزي كاذبانه شمشير بر گلويي كه جرمش فقط براوردن برقراري زندگي كه دران دستورات مطابق با فطرت ادمي بوده كشيده و قاه قاه و مستانه خنديديد گريست .

  چرا كه به خيال خود نطفه اين آوا را در گلو خفه كردند غافل از اينكه حق را حافظي چون يگانه پروردگار عالميان است .